DaisyScience International

Publishing House Inc.

 

 

   mürekkep kokulu bilimsel kitaplar 

 

 

 

 Papatya Yayıncılık Eğitim Bilgisayar AŞ

 


Misyon/Vizyon    Dağıtım/Protokol     Kitap Listesi    Hazırlanan Kitaplar      e-Kitap Projesi    Bizimle Çalışmak     İletişim    Kurumsal Hizmetler


 

Hakkımızda


e-Kitap Projesi


Kitapların Listesi

Basılacak Kitaplar

Satış/Pazarlama


Bizimle Çalışmak


İletişim/Bize Ulaşın


Periyodik Dergi

Post-Edu Enstitüsü

Kitap Fuarı Duyuru

Kurumsal Hizmetler

 

fiyat listesi

 Kitapların Tüm Listesi

 e-Kitap Çalışmalarımız

Mühendislik Kitapları

Programlama Kitapları

İşletme Kitapları

Dilbilim Kitapları

fiyat listesi

 

Kitap Ana Dağıtım:

İstanbul-Cağaloğlu

Tel: (0212) 527 52 96

Faks: (0212) 527 52 97

cagaloglu@papatyabilim.com.tr

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kültür Göstergebilimi

21. Yüzyılda Yaşam Biçimlerinin Çözümlenmesi

 

Editörler: V. Doğan Günay, Murat Kalelioğlu ve Betül Çanakpınar

 

 Bölüm Yazarlığı Çağrısı  

 

Önemli tarihler:

Kitap bölüm özeti son gönderim tarihi: 1 Nisan 2022 (300-400 sözcük)

Kitap bölümlerinin son gönderim tarihi: 1 Temmuz 2022

Hakem değerlendirme süreci: 5 Temmuz 2022 ~ 15 Ağustos 2022

Değerlendirme sonrası düzeltilmiş metinlerin gönderimi: 15 Eylül 2022


       Toplumların en önemli kültürel birikimlerinin başında mitoloji, efsaneler, halk anlatıları gibi düşünsel ürünler gelir. Bu ürünleri besleyen kaynaklar din, mitoloji, yazınsal ürünler, gelenek ve görenekler gibi toplumun ortak değerleridir. Bunlar toplumun belleğidir ve bu belleğin kalıcılığı da bir iletişim sürecinde, toplumsal etkileşimle olacaktır. Toplumsal bellek ve kültürel birikim, hem aynı topluluk içinde hem de nesilden nesle aktarılması ile zaman içinde gelişerek varlığını sürdürür.

Kültür her toplumun ortak alanıdır. Yani bir arada üretilen bir değerler sistemidir. Kültür denilen ortak edinimler, bir arada yaşayan insanların ortaya koyduğu değerlerdir. Toplumsal düzlemde ortak bir kültürden söz etmek demek, ilgili toplumun kültürünün ve kültüre ait değerler dizgesinin oluşacağı süre kadar bir arada yaşaması demektir.

Toplumsal değerlerin, ortak kültürlerin gelecek kuşaklara aktarılması da farklı şekillerdedir. Kültürün aktarılması; anlatı, moda, giysi, toplumsal yaşama biçimi gibi yollarla olmaktadır. Yaşam biçimleri her dönemde değişiklik gösterebilir. Bu hem çağdaş gelişmelere hem de toplumsal gereksinimlere bağlı bir durumdur. Bireysel ya da kolektif durumdaki yaşam biçimleri insanın durumuna göre varlık bulur ve kendi bağlamı içinde sürer. Varlığı farklı biçimlerde tehdit edildiği zaman, insan kendisine ait yaşam biçimlerinde yeni yollar bulur ve kendini aktifleştirir. Covit-19 salgın hastalığı döneminde, insanın sağlığını korumak için keşfettiği değişik yollar, varlığını sürdürmek için geliştirdiği yeni yaşam biçimleri sözü edilen duruma son örnek olarak gösterilebilir. Gündelik yaşamımızdaki deneyimlerimize anlam verme ve var olma nedenlerini ortaya koyma durumu, yani yaşam biçimleri, göstergebilimin son dönemde daha fazla inceleme konusu yaptığı bir alandır.

Her geçen gün kültürün de etkisiyle yaşam biçimleri insanı, içinde bulunduğu çevresiyle ilişkisini, sürekli üretilen kültürel değerleri yeni koşullara uygun olarak anlamlandırmaya iter. Varlığına, yaşanan deneyimlere (pratik, gengüdüm, günceli düzenleme) ve simgesel yaşam biçimlerine göre her defasında insan çevresini yeniden anlamlandırır.

Kültürün zaman içindeki değişimi ya da başka bir anlatımla zenginleşmesi, toplumda yaşayan insanı, yaşadığı topluma ayak uydurabilmesi bakımından sürekli bir anlamlama döngüsü içine sokar. Yaşamını kültürel gelişmeler ışığında yeniden biçimlendirme ihtiyacı duyan insanın içine girdiği bu anlamlama sürecinde her zaman galip gelmesi söz konusu olmayabilir. Kültürel dönüşüm ve genişlemenin de etkisiyle insanın yaşama dair ortaya çıkan yeni biçim ve yönelimlere ayak uydurabilmesi, maruz kaldığı yeni durumların farkında olmasıyla mümkündür. Bu farkındalığı oluşturmanın bir yolu da göstergebilim bağlamında sistemli ve karşılaştırmalı bir çözümlemeden geçmektedir. Kültürün zaman içinde nasıl bir değişim gösterdiğini ve bu değişimin insan yaşamındaki etkilerini anlamak için kültürel ögelerin, insanın ve yaşam biçiminin merkezde olduğu bir çözümleme gerekmektedir.

İnsanlığın yaşam biçiminde önemli değişikliklere neden olan bir başka örnek de teknolojinin kültürle olan ilişkisidir. Kültür ile teknoloji arasındaki etkileşim de toplumların gelişmişliği ve tarihsel sürecini ilgilendiren bir durumdur. Bugün kültürün dijitalleşmesinden, yani yoğun bir bilgisayar kültüründen, siberkültürden söz edilmektedir. Bunun yanında yine kültüre sızan ve insanın yaşam biçimlerini etkileyen teknoloji ile bir müzedeki heykellerin imitasyonlarını yapılarak, resimlerin kartpostalları hazırlanarak kültürün ticarileşmesi de söz konusudur. Bunlarla bir yandan kültürel değerlerin farklı iletişim kanallarıyla daha geniş alıcılara ulaşması amaçlanmakta diğer yandan da farklı uzamlardaki kültürlerin günlük hayatın içine girmesine çaba harcanmaktadır. Sonuç olarak hangi amaçla olursa olsun teknolojinin kültürle olan yakın bağı ve ona katkısı, insanın yaşam biçimini önemli ölçüde değişikliğe uğratmakta, onu mutlak bir dönüşüm sürecine itmektedir.

Söz konusu kültür ve kültürün insanın yaşam biçimleri üzerindeki etkisi olunca örnekleri çoğaltmak mümkündür. Bu bağlamda toplumların kültürel değerleri kalıcı olarak koruyabilmesi de bir bakıma kültürel ürünlerin anlamlandırılmasına bağlıdır. Yani kültürün işlevini, anlamını, bulunduğu ortamda diğer kültürel ürünlerle kurduğu ilişkiyi bilmek kültürel ürünü anlamak demektir. Burada da kültürel değerlerin çözümlenmesine gereksinim duyulur. Toplumlar içinde yaşadığı ve çevresini sardığı kültürel değerleri doğru anlayarak, onları anlamlandırarak yaşamı değerli kılabilecektir. Sanatçı çalışma sürecinde sanatı, kültürü ve tekniği bir arada kullanarak oluşturduğu değeri toplumsal iletişim bağlamında alıcısına sunar. Bu da kültürel birikimlerin artması, insan yaşamına yön vermesi ve kalıcılığı açısından önemlidir. Soyut bir resmin anlamlandırılması hem sanatçıyı ve yapıtını kalıcı kılacaktır, hem de yaşamını farklı biçimler üzerine inşa etmiş olan insana yeni biçimler için değişik bakış açıları sunacaktır. Açıklanan tüm bu olguların yaşam içinde daha iyi anlamlandırılmasında kültür göstergebilimi ya da başka türden çözümleme yöntemleri önemli işlevler yerine getirebilirler.

Kültür başlığı altında her şeyi incelemek olasıdır. İletişim araçlarının hepsi aynı zamanda kültürel birer üründür. Örneğin dil, kendi içinde dilsel, kültürel ve tarihsel özellikleri barındırır. Toplumların kullandığı değişik gösterge dizgeleri de kültürel örnekler arasındadır. Her kültürel üretimin sonunda ortaya çıkan her bir gösterge ya da daha kapsamlı olarak dizge bir anlam taşıyıcısıdır. Bu anlam taşıyıcısı aynı zamanda da bir değerdir ve genel göstergebilim başlığı altında yer alan kültür göstergebiliminin konusunu oluşturur. Yaşam biçimleri kadar, metin, reklam, giyim tarzı, toplumsal selamlaşma vb. her türlü imge de birer kültürel üründür ve kültür göstergebiliminin konusunu oluşturur.

Kültür göstergebilimin bütüncesini oluşturan kültürel bir nesnenin çözümlenmesi antropolojik bir incelemeyi de gerektirir. Antropoloji her açıdan insanı ilgilendiren bir bilim dalıdır. Kültürel nesneyi oluşturan kültürbirimler (culturème), kültürel ayırt edici olarak kültür göstergebilimi çözümlemesinde önemli işlevlere sahiptir. Bir anlambirimcik gibi, kültürbirimcik de kültürel öğeler arasındaki benzer ve ayırt edici yanları ortaya koymamızda yardımcı olabilir. Örneğin “cami” ile “kilise” dinsel tapınma uzamları olsa da kültürbirim açısından aralarında fark vardır:

Cami:

/toplu olarak ibadet yapılan yer/, /abdest alarak temizlenme/, /dini önderin eylemlerini yapma/, / ibadet etme/, /bir araya gelme/

Kilise:

/toplu olarak ibadet yapılan yer/, /temiz giyinme/, /dini önderi izleme/, /oturarak ibadet yapma/.

Bu değerlerin her biri kültürbirim olarak işlev görmektedir. Kültürbirimsel karşıtlıklar, iki ya da daha çok kültürel değerler arasındaki ayrımı ortaya koymaya yardımcı olur. Örneğin bu dinsel uzamlara “sinagog” ya da başka bir inancın tapınma mekânını eklersek bu uzamlara uygun yeni kültürbirimler eklememiz gerekecektir.

Her kültürün iletişim sırasında alıcısına aktarabileceği değişik özelliklerinden söz edilebilir. Örneğin kültürün sıklıkla tekrar edilen toplumsal bir yanı vardır. Alıcıda uyandırdığı bir haz ya da estetik bir kısım vardır. İletişim sürecinde aktarılan her kültürün alıcıya esinlediği ya da öğrettiği bazı bilgiler olacaktır. Her kültürün barındırdığı az ya da çok ideolojik bir yanı da söz konusudur. O zaman kültürün de bir yaşam biçimi olarak, ideolojik değerler taşıyan toplumsal bellek olarak kültür göstergebilimi çerçevesinde ele alınıp çözümlenmesi gerekmektedir. Her kültürel değerin içinde çözümleme yapılacak birçok yanının olduğu açıktır.

Bu disiplinlerarası çalışmada araştırmacılardan kültürü anlamlandırmaları, göstergebilim açısından incelemeleri ve çağdaş yaşam biçimlerini kültür göstergebilimi bağlamında değerlendirmeleri beklenmektedir.

Kültür göstergebilimi bağlamında disiplinlerarasılığı esas alan bu çalışmaya gönderilecek yazıların kültürel ögelerin 21. yüzyıl insanının yaşam biçimindeki etkileri üzerine olması hedeflenmektedir. Konu alanı olarak gündelik yaşamdan bilime, kültürel dizgenin inşasında önemli rol oynayan dil, din, ırk, gelenek görenek, dünya görüşü, sanat, tarih, coğrafya, edebiyat, antropoloji, sosyoloji, felsefe, siyaset bilimi, yeni medya ve iletişim çalışmaları vb. maddi ve manevi kültürel alanlar veya alt alanlardan herhangi biri, uzmanlık alanına göre belirlenebilir.

Dilbilim kitaplarında Papatya Bilim Yayınevi, farkımız kitaplarımızda...


            


Kaynakça

Bu kaynaklar araştırmacıya yardımcı olmak için önerilmiştir. Bunların dışında da çok sayıda kaynak bulunabilir.

 

BARRY, Jackson (1999) Art, Culture, and the Semiotics of Meaning, New York: St. Martin’s Press

BERGER, Arthur Asa (2010) The Objects of Affection Semiotics and Consumer Culture, New York: Palgrave Macmillan

BERGER, Arthur Asa (2014) What Objects Mean An Introduction to Material Culture, Routledge.

BONDANELLA, Peter (1997) Umberto Eco and the Open Text: Semiotics, Fiction, Popular Culture, Cambridge: Cambridge University Press

DANESI, Marcel (2004) Message, Signs and Meanings, Toronto: Canadian Scholars’ Press Inc.

DARRAULT-HARRIS, Ivan; FONTANILLE, Jacques (2008) Les Ages de la Vie: Sémiotique de la Culture et du Temps. Paris: PUF, coll. Formes sémiotiques

DUMÉZIL, Georges (1995) Mythe et épopée I-II-III, Paris: Quarto Gallimard.

ECO, Umberto (2007) Dire Presque la Même Chose, Paris: Grasset.

FONTANILLE, Jacques (2008) Pratiques Sémiotiques, Paris: PUF, coll. “Formes sémiotiques”.

FONTANILLE, Jacques (2015) Formes de Vie. Liége: Presses universitaires de Liège.

GAINES, Elliot (2010) Media Literacy and Semiotics, New York: Palgrave Macmillanç

GUVENÇ, Bozkurt (2016) Türk Kimliği. Kültür Tarihinin Kaynakları, İstanbul: Boyut Yayın Grubu.

GÜNAY, V. Doğan (2013) Dil ve İletişim, 2. Baskı, İstanbul: Papatya Bilim Yayınları.

GÜNAY, V. Dogan (2016) Kültürbilime Giriş: Dil, Kültür ve Ötesi, İstanbul: Papatya Bilim Yayınları

GÜNAY, V. Doğan (2017) Metin Bilgisi, Genişletilmiş 5. Baskı, İstanbul: Papatya Bilim Yayınları.

GÜNAY, V. Doğan (2018) Bir Yazınsal Göstergebilim Okuması: Kuyucaklı Yusuf, İstanbul: Papatya Bilim Yayınları

GÜNAY, V. Doğan (2020) 21. Yüzyılda Göstergebilim, İstanbul: Papatya Bilim Yayınları.

KALELİOĞLU, Murat (2020) Yazınsal Göstergebilim: Bir kuram Bir Uygulama, Ankara: Seçkin Yayınları.        

KAPLAN, Mehmet (1985) Kültür ve Dil, Üçüncü Baskı, İstanbul: Dergâh Yayınları

KONGAR, Emre (1986) Kültür ve İletişim, İstanbul: Say Yayınları.

KÖKSAL, Aydın (1980) Dil ile Ekin, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

KÖKTÜRK, Milay (2014) Kültür ve Sembol, Ankara: Aktif Düşünce Yayıncılık.

LEEDS, Wendy and Hurwitz (1993) Semiotics and Communication: Signs, Codes, Cultures, New York and London: Lawrence Erlbaum Associates

LOGAN, Robert K. (2007) The Extended Mind: The Emergence of Language, the Human Mind, and Culture, London: University of Toronto Press.

LORUSSO, Anna Maria (2015) Semiotics and Popular Culture For a Cultural Perspective in Semiotics, London: Palgrave Macmillan

LOTMAN, Juri (1999) La Sémiosphère, Limoges: PULIM.

LOTMAN, Juri (2004) Culture and Explosion, Berlin and New York: Mouton de Gruyter

LOTMAN, Yuri (1990) Universe Of The Mind A Semiotic Theory of Culture, London and New York: LB. Tauris & Co Ltd

LUCY, Niall (2001) Beyond Semiotics Text, Culture and Technology, London and New York: Continuum

METRO, Michelle M. And Roland (2011) Tourists, Signs and the City The Semiotics of Culture in an Urban Landscape, England and USA: Ashgate Publishing.

MORO, Christiane, MULLER MIRZA (edt.) (20124) Sémiotique, Culture et Développement Psychologique, Paris: Septentrion Presses Universitaire

ÖGEL, Bahaeddin (1991) Türk Kültür Tarihine Giriş, 7 cilt, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.

ÖGEL, Bahaeddin (2010) Türk Mitolojisi, Cilt: I, II, 5. Baskı, Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.

RASTIER, François; Bouquet, Simon (2002) Une Introduction aux Sciences de la Culture, PUF, Paris 

SCHLEINER, Louise (1995) Cultural Semiotics, Spenser, and the Captive Woman, Lehigh University Press

SEMENENKO, Aleksei (2012) The Texture of Culture An Introduction to Yuri Lotman’s Semiotic Theory, New York: Palgrave Macmillan.

TAMM, Marek (2019) Juri Lotman- Culture, Memory and History Essays in Cultural Semiotics, Switzerland: Palgrave Macmillan

TÜRK, Hüseyin (2021) Kültür Kuramı ve Kavramı Sosyal ve Kültürel Antropoloji, Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık

USPENSKIJ, Boris and ZHIVOV, Victor (2012) “Tsar and God” And Other Essays in Russian Cultural Semiotics, Brighton: Academic Studies Press.

UYGUR, Nermi (1984) Kültür Kuramı, İstanbul: Remzi Kitabevi.

ÜSTEL, Füsun, (2021) Kültür Politikasına Giriş Kavramlar, Modeller, Tartışmalar, İstanbul: İletişim Yayınları.

WIGGINS, Bradley E. (2019) The Discursive Power of Memes in Digital Culture: Ideology, Semiotics, and Intertextuality, Routledge.

WYER, Robert S., CHIU, Chi-yue and HONG, Ying-yi (2009) Understanding Culture Theory, Research, and Application, London and New York: Psychology Press.

 

 

 

Kitap Bölümü Yazım Kuralları

 

 Öncelikli dikkat edilmesi gereken genel kurallar:

1.   Kültür Göstergebilimi 21. Yüzyıl Yaşam Biçimlerinin Çözümlenmesi kitabında yer almak üzere gönderilen yazıların hiçbir şekilde başka bir yerde sunulmamış, yayımlanmamış ve/veya yayımlanmak üzere başka bir yere gönderilmemiş olması gerekir.

2.   Kitapta yayımlanan yazıların telif hakkı kitabın baskısını yapacak yayınevine aittir. Yazarlar, değerlendirilmek üzere gönderdikleri hakem ve editoryal süreçlerden olumlu geçen yazıların her türlü telif hakkını devretmiş olduklarını kabul eder. Yayına kabul edilen ve/veya yayımlanmış yazıların başka bir yerde yayımlanması editörlerin iznine bağlıdır.

3.   Gönderilen yazıların değerlendirmeye alınabilmesi için Muvafakat Formunun yazarlar tarafından doldurularak ıslak imzalı bir şekilde, yazılarıyla birlikte, editörlere ulaştırılması gerekmektedir.

4.   Yazarlar değerlendirilmek üzere gönderdikleri yazılar en az iki hakemden “olur” almadıkça yayına kabul edilmez.

5.   Yayına kabul edilen yazılardaki görüş ve öneriler yazarın şahsi görüş ve önerileri olup editörlerin resmi görüş ve önerileri niteliğini taşımaz. Bu bağlamda yazılarda yer alan her türlü bilgiden ve bu bilgilerin orijinalliğinden yazarın kendisi sorumludur.

6.   Sayfa düzeni normal, sayfa yapısı; üstten 2,5 cm, alttan 2,5 cm, soldan 2,5 cm, sağdan 2,5 cm, cilt payı 0, üstbilgi 1,25 cm, alt bilgi 1,25 cm olmalıdır.

7.   Satır aralıkları -kaynakça hariç- 1,5 ve 0 nk, kaynakçada ise 1 ve 0 nk olmalıdır.

8.   Sayfa numaraları sağ altta verilmelidir.

9.   Tam metinler 6000-8000 sözcük aralığında olmalıdır.

10.  Tüm gönderim ve yazışmalarda cult.semio@gmail.com  veya admin@papatyabilim.com.tr adresi kullanılmalıdır.

 

Yazım kuralları:

1.   Yazım dili Türkçedir.

2.   Çalışmanın yazımında, noktalamasında ve kısaltmalarda TDK Yazım Kılavuzu’nun en son baskısı esas alınır.

3.   Yazıların ana başlığı “14 punto”, büyük harflerle ve koyu, alt başlıklar ise “12 punto”, sadece baş harfleri büyük ve koyu yazılmalıdır.

4.   Yazar ismi, Times New Roman 12 punto ile ana başlıktan sonra bir boşluk verilerek ve ana başlığı ortalayacak biçimde kalın (bold) olarak, adın baş harfi büyük diğer harfleri küçük olarak, soyadın ise tamamı büyük harflerle yazılmalıdır.

5.   Çalışma metni her iki yana yaslı olarak Times New Roman, 12 punto ile yazılmalı, satır aralığı 1,5 verilmeli, paragraflar 1,25 cm girinti ile başlamalıdır.

6.   Dipnotlar her iki yana yaslı olarak Times New Roman ve 10 punto ile yazılmalı, satır aralığı 1 olmalı ve dipnottan sonra bir boşluk verilerek başlatılmalıdır.

 

Referanslara ilişkin kurallar:

1.   Yazılar “The Chicago Manual of Style (17th Edition, Notes and Bibliography)” atıf ve referans sistemi esas alınarak hazırlanmalıdır.

2.   Metin içinde dipnot numarası, noktalama işaretlerinden sonra verilmelidir.

3.   Dipnotlar sayfa altında numaralandırılarak verilmeli; atıflar, metin içinde gösterilmemelidir.

4.   Dipnot rakamından sonra bir boşluk verilmeli ve yazı daha sonra başlatılmalıdır. İkinci ve daha sonraki satırların başında boşluk verilmemelidir.

5.    Atıfta bulunulan kaynağın tam künyesi verilmeli, atıfta bulunulmamış eserler kaynakçada gösterilmemelidir.

6.    Alfabesi Latin olmayan kaynakların dipnotları, Türkçeye uygun olarak Latin alfabesine uyarlanmalıdır. Kaynağın alıntısının orijinal dilinde de yapılması tavsiye edilir.

Örneğin,

            “Фёдор Достое́вский,…” orijinal alıntısı,

            “[Fyodor Dostoyevski,…]” şeklinde orijinal alıntının devamında verilmelidir.

7.   Aynen alıntılar: Yazıda birebir yapılan alıntılar tırnak “ ” içinde verilmeli ve alıntının sonunda dipnot sistemine uygun olarak kaynak gösterilmelidir. Beş satırdan az alıntılar cümle arasında, beş satırdan uzun alıntılar ise metne göre sayfanın sağından 1 cm, solundan ise 1,25 cm (paragrafın başladığı yer) içeriden verilmelidir. Beş satırdan fazla olan alıntılarda satır aralığı 1,15, font ise 11 olmalıdır.

8.   Chicago Manual of Style (17th Edition, Notes and Bibliography) hakkında detaylı bilgi için:  https://www.chicagomanualofstyle.org/home.html

9.   “The Chicago Manual of Style (17th Edition, Notes and Bibliography)” atıf ve referans sistemi ile ilgili uygulamalı örnekler aşağıda gösterilmiştir.

 

Kitaplar

1. Tek yazarlı kitaplar

İlk Not:

V. Dogan Günay. Kültürbilime Giriş: Dil, Kültür ve Ötesi, (İstanbul: Papatya Bilim Yayınları, 2016), 72.

Charles Dickens, Hard Times: For These Times (New York: Signet Classic, 1997), 35.

Kısa Not:

Günay. Kültürbilime Giriş: Dil, Kültür ve Ötesi, 72.

Dickens, Hard Times, 67.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Günay, V. Dogan. Kültürbilime Giriş: Dil, Kültür ve Ötesi, İstanbul: Papatya Bilim Yayınları, 2016

Dickens, Charles. Hard Times: For These Times. New York: Signet Classic, 1997.

 

2.  İki yazarlı kitaplar

İlk Not:

Nusret Özcan ve Kemal Aykut, Mustafa Kutlu Kitabı (İstanbul: Nehir Yayınları, 2001), 8.

Kısa Not:

Özcan ve Aykut, Mustafa Kutlu Kitabı, 34.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Özcan, Nusret ve Kemal Aykut. Mustafa Kutlu Kitabı. İstanbul: Nehir Yayınları, 2001.

 

3. Üç yazarlı kitaplar

İlk Not:

İrfan Dağdelen, Hüseyin Türkmen, ve Nergis Ulu, Türk Kütüphaneciliğinden İzdüşümler: Nail Bayraktara Armağan (İstanbul: Büyükşehir Belediye Başkanlığı - Kültürel ve Sosyal İşler Daire Başkanlığı - Kütüphane ve Müzeler Müdürlüğü, 2005), 55.

Kısa Not:

Dağdelen, Türkmen ve Ulu, Türk Kütüphaneciliğinden İzdüşümler, 87.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Dağdelen, İrfan, Hüseyin Türkmen, ve Nergis Ulu. Türk Kütüphaneciliğinden İzdişümler: Nail Bayraktara Armağan. İstanbul: Büyükşehir Belediye Başkanlığı - Kültürel ve Sosyal İşler Daire Başkanlığı - Kütüphane ve Müzeler Müdürlüğü, 2005.

 

4. Üçten fazla yazarlı kitaplar

İlk Not:

Ahmet Nohutçu vd., Kamu Yönetiminde Çağdaş Yaklaşımlar (İstanbul: Seçkin Yayıncılık, 2008), 77.

Kısa Not:

Nohutçu vd., Kamu Yönetiminde Çağdaş Yaklaşımlar, 18.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Nohutçu, Ahmet, Asım Balcı, Namık Kemal Öztürk ve Bayram Coşkun. Kamu Yönetiminde Çağdaş Yaklaşımlar. İstanbul: Seçkin Yayıncılık, 1981.

 

5. Yazar veya editör adı bulunmayan kitaplar

İlk Not:

“Türkiye ve Dünyada Yükseköğretim,” Bilim ve Teknoloji (İstanbul: TÜSİAD Yayınları 1994), 81.

Kısa Not:

“Türkiye ve Dünyada Yükseköğretim,” 81.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

“Türkiye ve Dünyada Yükseköğretim.” Bilim ve Teknoloji. İstanbul: TÜSİAD Yayınları, 1994.

 

6. Kitap bölümleri

İlk Not:

M. Efe Çaman, Kenan Dağcı ve M. Ali Akyurt, “Yemen: "Yeni Afganistan mı?” Dünya Çatışmaları Çatışma Bölgeleri ve Konuları 2 içinde, ed. Kemal İnat, Burhanettin Duran ve Muhittin Ataman (Ankara: Nobel, 2010), 340.

Kısa Not:

Çaman vd., “Yemen: "Yeni Afganistan mı?,” 347.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Çaman, M. Efe, Kenan Dağcı ve M. Ali Akyurt. “Yemen: "Yeni Afganistan mı?” Dünya Çatışmaları Çatışma Bölgeleri ve Konuları 2 içinde, Editörler: Kemal İnat, Burhanettin Duran ve Muhittin Ataman, 337-354. Ankara: Nobel, 2010.

 

7. Yazarla birlikte editör veya çevirmeni olan eserler

İlk Not:

M. Efe Çaman, Kenan Dağcı ve M. Ali Akyurt, “Yemen: "Yeni Afganistan mı?” Dünya Çatışmaları Çatışma Bölgeleri ve Konuları 2 içinde, ed. Kemal İnat, Burhanettin Duran ve Muhittin Ataman (Ankara: Nobel, 2010), 340.

Suraiya Faroqhi, Osmanlı Tarihi Nasıl İncelenir: Kaynaklara Giriş, çev. Zeynep Altok. (İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları, 2003), 57.

Kısa Not:

Çaman vd., “Yemen: "Yeni Afganistan mı?,” 347.

Faroqhi, Osmanlı Tarihi Nasıl İncelenir, 58.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Çaman, M. Efe, Kenan Dağcı ve M. Ali Akyurt. “Yemen: "Yeni Afganistan mı?” Dünya Çatışmaları Çatışma Bölgeleri ve Konuları 2 içinde, Editörler: Kemal İnat, Burhanettin Duran ve Muhittin Ataman, 337-354. Ankara: Nobel, 2010.

Faroqhi, Suraiya. Osmanlı Tarihi Nasıl İncelenir: Kaynaklara Giriş. Çeviren: Zeynep Altok, İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları, 2003.

 

Makaleler

İlk not ve kısa not bölümlerinde alıntıladığınız sayfa veya sayfa aralığını veriniz. Kaynakça bölümünde ise, tüm makalenin sayfa aralığını belirtiniz.

(Varsa, makalenin öncelikli olarak DOI (Digital Object Identifier) numarasını ekleyiniz. DOI numarası, bir internet tarayıcısının adres çubuğuna http://dx.doi.org/ adresine eklenerek yazıldığında, kullanıcıyı kaynağa götürür. Eğer DOI yoksa URL adresini yazınız.)

 

1. Tek yazarlı makaleler

İlk Not:

Song Niu, “The Strategic Partnership between South Korea and the United Arab Emirates,” Güvenlik Stratejileri Dergisi 17, (Nisan 2013): 132-136.

Kısa Not:

Niu, “The Strategic Partnership,” 132-136.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Niu, Song. “The Strategic Partnership between South Korea and the United Arab Emirates,” Güvenlik Stratejileri Dergisi 17, (Nisan 2013): 122-146.

 

2. İki yazarlı makaleler

İlk Not:

Tom D. Lewisand ve Gerald Graham, “Seven Tips for Effective Listening,” British Journal of Social Work 30, (2003): 13-35.

Kısa Not:

Lewisand ve Graham, “Seven Tips for Effective Listening,” 15-23.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Lewisand, Tom D. ve Gerald Graham. “Seven Tips for Effective Listening,” British Journal of Social Work 30, (2003): 1-43.

 

3. Üç yazarlı makaleler

İlk Not:

Shao-Hsun Keng, Chun-Hung Lin, ve Peter F. Orazem, “Expanding College Access in Taiwan, 1978–2014: Effects on Graduate Quality and Income Inequality,” Journal of Human Capital 11, (Güz 2017): 9–10, https://dx.doi.org/10.1086/690235

Kısa Not:

Keng, Lin, ve Orazem, “Expanding College Access,” 23.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Keng, Shao-Hsun, Chun-Hung Lin, ve Peter F. Orazem. “Expanding College Access in Taiwan, 1978–2014: Effects on Graduate Quality and Income Inequality.” Journal of Human Capital 11, (Güz 2017): 1–34, https://doi.org/10.1086/690235

 

4. Üçten fazla yazarlı makaleler

İlk Not:

Rachel A. Bay vd., “Predicting Responses to Contemporary Environmental Change Using Evolutionary Response Architectures.” American Naturalist 189, sayı: 5 (Mayıs 2017): 465, https://doi.org/10.1086/691233

Kısa Not:

Bay vd., “Predicting Responses,” 465.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Bay, Rachael A., Noah Rose, Rowan Barrett, Louis Bernatchez, Cameron K. Ghalambor, Jesse R. Lasky, Rachel B. Brem, Stephen R. Palumbi, ve Peter Ralph. “Predicting Responses to Contemporary Environmental Change Using Evolutionary Response Architectures,” American Naturalist 189, sayı: 5 (Mayıs 2017): 463–73, https://doi.org/10.1086/691233

 

5. Yazarı belli olmayan makaleler

İlk Not:

“Balkanlarda Türk Varlığı,” Toplumsal Tarih 7 (Mayıs 1990): 8.

Kısa Not:

“Balkanlarda Türk Varlığı,” 8.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

“Balkanlarda Türk Varlığı,” Toplumsal Tarih 7 (Mayıs 1990): 1-17.

 

6. Online dergide makale:

(Varsa, derginin DOI (Digital Object Identifier) numarasını ekleyiniz. DOI numarası, bir internet tarayıcısının adres çubuğuna http://dx.doi.org/ adresine eklenerek yazıldığında, kullanıcıyı kaynağa götürür. Eğer DOI yoksa URL adresi yazınız.).

İlk Not:

Dinçer Eşitgin, “Büyüme Romanı (Bildungsroman) Kavramı Etrafında Aşk-ı Memnu ve Roman Kişisi Nihal,” Milli Eğitim Dergisi 162, (2004): 153-168, erişim 5 Nisan 2005, http://yayim.meb.gov.tr/yayimlar/162/esitgin.htm

Gueorgi Kossinets ve Duncan J. Watts, “Origins of Homophily in an Evolving Social Network,” American Journal of Sociology 115, (2009): 411, erişim 28 Şubat 2010, https://doi.org/10.1086/599247

Kısa Not:

Eşitgin, “Büyüme Romanı,” Milli Eğitim Dergisi.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Eşitgin Dinçer, “Büyüme Romanı (Bildungsroman) Kavramı Etrafında Aşk-ı Memnu ve Roman Kişisi Nihal,” Milli Eğitim Dergisi 162, (2004):149-172, Erişim 5 Nisan 2005, http://yayim.meb.gov.tr/yayimlar/162/esitgin.htm

Gueorgi Kossinets ve Duncan. Watts. “Origins of Homophily in an Evolving Social Network,” American Journal of Sociology 115, (2009): 411, Erişim 28 Şubat 2010, doi.org/10.1086/599247

 

7. Günlük gazetelerden ve dergilerden alınmış makaleler:

İlk Not:

Taha Akyol, “Sosyal Bilim Ödülleri,” Milliyet, 28 Şubat 2005.

Sheryl Gay Stolberg ve Robert Pear, “Wary Centrists Posing Challenge in Health Care Vote,” New York Times, 27 Şubat 2010, erişim 28 Şubat 2010, http://www.nytimes.com/2010/02/28/us/politics/28health.html

Daniel Mendelsohn, “But Enough about Me,” New Yorker, 25 January 2010, 68.

Kısa Not:

Akyol, “Sosyal Bilim Ödülleri.”

Stolberg ve Pear, “Wary Centrists.”

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Akyol, Taha. “Sosyal Bilim Ödülleri,” Milliyet, 28 Şubat 2005.

 

Doktora ve Yüksek lisans tezleri

İlk Not:

Avni Erdemir, “Muslihu'd-din Mustafa İbn Vefâ Hayatı Eserleri Tesirleri ve Manzum Eserlerinin Tenkidli Metni” (Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, 1999), 6-10.

Azize Şahin, “Üniversite Öğrencilerinde Bilinçli Farkındalık ile Yaşam Doyumu ve İyi Oluş Arasındaki İlişkiler” (Yüksek Lisans Tezi, Üsküdar Üniversitesi, 2018), 8.

Kısa Not:

Erdemir, “Muslihu'd-din Mustafa,” 6-10.

Şahin, “Üniversite Öğrencilerinde Bilinçli Farkındalık,” 8.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Erdemir, Avni. “Muslihu'd-din Mustafa İbn Vefâ Hayatı Eserleri Tesirleri ve Manzum Eserlerinin Tenkidli Metni.” Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, 1999.

Şahin, Azize. “Üniversite Öğrencilerinde Bilinçli Farkındalık ile Yaşam Doyumu ve İyi Oluş Arasındaki İlişkiler.” Yüksek Lisans Tezi, Üsküdar Üniversitesi, İstanbul, 2018.

 

Arşiv belgeleri

İlk Not:

BOA, İ. Mes. Müh., 2079.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Başbakanlık Osmanlı Arşivi (BOA), İrade Mesâil-i Mühimme (İ. Mes. Müh), 2079.

 

 Raporlar

1. Yazarı belli olan rapor

İlk Not:

Fatma Gök, Öğretmen Profili Araştırma Raporu (Ankara: Eğitim Bilim ve Kültür Emekçileri Sendikası Yayınları 1999), 6-25.

Kısa Not:

Gök, Öğretmen Profili Araştırma Raporu, 6-25

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Gök, Fatma. Öğretmen Profili Araştırma Raporu. (Ankara: Eğitim Bilim ve Kültür Emekçileri Sendikası Yayınları, 1999.

 

2. Yazarı belli olmayan rapor

İlk Not:

Arnavutluk Ülke Raporu, (Ankara: TİKA Yayını 1995), 7.

Kısa Not:

Arnavutluk Ülke Raporu, 7.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Arnavutluk Ülke Raporu. Ankara: TİKA Yayını 1995.

 

3. Bir kurum, firma ya da enstitünün yazarı olduğu rapor

İlk Not:

Dış Politika Enstitüsü, Uluslararası İlişkilerle İlgili Anayasaya Konabilecek Hükümler, (Ankara: Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları, 1990), 33.

Kısa Not:

Dış Politika Enstitüsü, Anayasaya Konabilecek Hükümler, 33.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Dış Politika Enstitüsü. Uluslararası İlişkilerle İlgili Anayasaya Konabilecek Hükümler. Ankara: Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları, 1990.

 

Ansiklopedi

İlk Not:

Ömer C. Saraç, “Kağıt, Milli Gelir,” Ak İktisat Ansiklopedisi 1 içinde, (İstanbul: Ak Yayınları, 1973), 20-30.

Kısa Not:

Saraç, “Kağıt, Milli Gelir,” 20-30.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Saraç, Ömer C., “Kağıt, Milli Gelir” Ak İktisat Ansiklopedisi 1 içinde. (İstanbul: Ak Yayınları, 1973), 17-36.

  

Mülakat veya Röportaj

İlk Not:

Edward Snowden, ‘‘Edward Snowden Explains How to Reclaim Your Privacy.’’ Röportajı yapan Micah Lee. The Intercept, 12 Kasım 2015, erişim 1 Ocak 2017,
https://theintercept.com/2015/11/12/edward-snowden-explains-how-to-reclaim-your-privacy/.

Kısa Not:

Snowdenröportaj.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Snowden, Edward. ‘‘Edward Snowden Explains How to Reclaim Your Privacy.’’ Röportajı yapan Micah Lee. The Intercept, 12 Kasım 2015, Erişim 1 Ocak 2017, https://theintercept.com/2015/11/12/edward-snowden-explains-how-to-reclaim-your-privacy/.

 

E-Kitap

İlk Not:

Fyodor Dostoevsky, Crime and Punishment çev. Constance Garnett. ed. William Allan Nelson. (New York: P.F. Collier & Son, 1917), 413, http://archive.org/details/crimepunishmentoodostuoft.

Jane Austen, Pride and Prejudice (New York: Penguin Classics, 2007), 3.bölüm, Kindle.

Kısa Not:

Dostoevsky, Crime and Punishment, 413.

Austen, Pride and Prejudice, 6.bölüm.

Kaynakça (Alfabetik sıraya göre):

Dostoevsky, Fyodor, Crime and Punishment, Çeviren: Constance Garnett, Editör: William Allan Nelson. New York: P.F. Collier & Son, 1917. http://archive.org/details/crimepunishmentoodostuoft.

Austen, Jane. Pride and Prejudice. (New York: Penguin Classics, 2007), Kindle.

 

Sosyal Medya

İlk Not:

Chicago Manual of Style. “Is the world ready for singular they? We thought so back in 1993.” Facebook, Nisan 2015. https://www.facebook.com/ChicagoManual/posts/is-the-world-ready-for-singular-they-we-thought-so-back-in-1993-when-the-14th-ed/10152906193679151/

 

Etik İlkeler ve Yayın Hakkında:

1.   Kitapta yer almak üzere gönderilen çalışmalar hiçbir şekilde intihal içermemeli ve özgün olmalıdır. Bu konuda sorumluluk tamamen yazarlara aittir.

2.   İntihalin her çeşidi, yazarın kendi yayınlarından yaptığı usulsüz aktarımlar dâhil, çok ciddi bir etik sorundur. İntihal içerdiği tespit edilen çalışmaların değerlendirme süreci durdurulur. Yayımlandıktan sonra intihal tespit edildiği takdirde, Editörler gerekli önlemleri alırlar.

3.    Yazarlar cinsiyet, ırk, dil, inanç, kültür, sınıf, yaş, görüş, zümre ve cinsel yönelim gibi aidiyet ve kimlikler üzerinden ayrımcı bir dil kullanmamalıdırlar.

4.    Çalışmalar üçüncü bir tarafın mahremiyet ve fikrî mülkiyet haklarını ihlal etmemelidir.

5.    Yazarlar, çalışmalarında payları olan tüm şahısları belirtme yükümlülüğü taşırlar. Çalışmalarında önemli derecede payları olan şahısları ortak yazar olarak belirtmelidirler. Bir çalışma, yazarlarının tamamının rızası olmadan yayımlanamaz.

6.   Çalışmaya katkı sağlamayan kişilerin adları, yazar olarak yazılmamalıdır. Yayımlanmak üzere başvurusu yapılan bir yazı için yazar sırasını değiştirme, yazar çıkartma, yazar ekleme işlemleri önerilmemelidir.

7.   Yazarlar, çalışmanın/ eski bir versiyonu başka bir mecrada yayımlanmışsa bunu belirtmelidirler. Çalışma, yayımlanmamış bile olsa bir tezden derlendiyse, bunun ilk sayfada dipnot olarak belirtilmesi gerekir.

8.   Yazarlar, mevcut telif hakları yasası esaslarına uygun hareket etmekte sorumludurlar.

9.   Değerlendirme sürecinde yazarlardan çalışmalarına ilişkin bilgi ya da veri istenmesi durumunda talep edilen bilgileri Editörlere sunmalıdırlar.

10. Yazarlar, hakemlerin ve Editörlerin düzeltme önerilerini, eksiksiz ve zamanında yerine getirmekle sorumludur. Hakemlerin ya da Editörlerin önerilerine katılmaması halinde, yazar, gerekçesi ile bu durumu Editörlere bildirme hakkına sahiptir.

11. Yazarlar, hakem değerlendirme önerilerine yaptıkları işlemleri, açıkça belirterek Editörlere sunmalıdırlar.


farkımız, kitaplarımızda ~ mürekkep kokulu kitaplar ~ Papatya Bilim Yayınevi